သတိရျခင္းဆိုတာ

လြတ္လပ္တယ္
တိက်ေသခ်ာတယ္
သို၀ွက္ဟန္ေဆာင္မႈကင္းတယ္
လံုျခံဳတယ္
အခ်က္အလက္ျပည့္စံုတယ္
ဒါေပမယ့္ အထီးက်န္ဆန္တယ္
၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတယ္
မေရရာတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိတတ္တယ္
အဆိုးဆုံးကေတာ့…
တစ္ဖက္သက္ဆန္တယ္

အယ္လ္ျဖဴ

ကာလနဂါး

အေရးတၾကီး ႏိုးထစရာမလိုဘူးဆိုရင္
ငါ ဆက္ျပီး အိပ္ေနခ်င္လို႔ပါ ..။
“ဘဝ..” ဆိုတာနဲ႔ ဘာလို႔ “ရွင္သန္ျခင္း..”လို႔
အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုရတာလဲ
ငါကေတာ့ အိပ္ေနရတာကိုပဲ .. ၾကိဳက္တယ္၊
ရုပ္ရွင္ထဲက ဇာတ္လိုက္ေလာက္ေတာ့
ငါလည္း ေတာက္ေလွ်ာက္ၾကီး မေကာင္းႏိုင္ဘူးေပါ့..
သံပတ္ ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့နဲ႔ပဲ ေနတတ္တယ္။
ေလ့က်င့္ခန္း မွန္မွန္လုပ္မွ
ပထမ ရမယ္ဆိုရင္
ငါ ရွင္ဘုရင္ေတာင္ မျဖစ္ခ်င္ဘူး ၊
ေက်းဇူးျပဳျပီး .. ငါ့ကို
“ေစာက္ရူး..” လို႔ ေခၚပါ ။
မျမင္ခ်င္တာေတြ အားလံုးအတြက္
မ်က္စိေသးေသးေလးႏွစ္လံုးကို ပိတ္ထားလိုက္ရံုပါပဲ
ေဟာ .. ငါ ဘယ္ေလာက္လိမၼာတဲ့ ေကာင္လဲကြယ္ .. ၊
ေဟာဒီ .. ေစာက္ရူးမွာ
ယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားပါတယ္ ။
ငါ့ဆီ ဂုဏ္ျပဳဖိတ္စာ ပို႔ဘို႔မလို
ငါ့လိပ္စာကို ငါမသိ
ငါ့ အုတ္ဂူကိုလည္း မင္းတို႔
အေလးျပဳဘို႔ အေၾကာင္းမရွိေပဘူး ။
အို … မိတ္ေဆြတို႔
ႏိုင္ငံၾကီးသားအေပါင္းတို႔ ..
ေသြးနဲ႔ကိုယ္ သားနဲ႔ကိုယ္
မွားယြင္းၾက၊
ပက္လက္ေမ်ာဘို႔အတြက္
တံေတြးခြက္ၾကီးၾကီးလိုက္ရွာၾက၊
ငါကေတာ့
ေစာင္ထူထူကို ေခါင္းျမီးျခံဳ
ကိုယ့္ ကိုယ္က်င့္ .. ကိုယ္
စိတ္လံုလံုနဲ႔ အိပ္တယ္။
ႏိုင္ငံေက်ာ္ေတြအားလံုးကို .. သနားတယ္၊
မင္းတို႔ ငါ့ေလာက္
ဘယ္သူမွ အိပ္ေရးမဝခဲ့ၾကပါဘူး ။

မင္းခိုက္စိုးစံ

ဘာမွန္းမသိတဲ့ ကဗ်ာ

မုန္တိုင္းမတိုက္ခဲ့သလို
ေလျပည္လည္း မလာခဲ့ဘူး
ငါလည္း အသက္ရႈရတာ ခက္ခက္ခဲခဲ

ေတြ႕တုန္းလြမ္းေအာင္ခဲြ်ျပီး
ျပီးေမ့လိုက္ပါ
အဲ့လိုဆို မုိးေလဝသ သာယာတယ္
ႏွလံုးသားထဲ တိမ္ကင္းစင္တယ္

ဝဋ္နာကံနာ တစ္ခုလိုမခ်စ္ခဲ့သလို
ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးလည္း မစံုမက္ခဲ့ဘူး
ဘာအခ်စ္လူးျမွား သံုးရမယ္မွန္း မသိလို႔
ျမွားနတ္ေမာင္ကလည္း ၾကည့္မရ

ခ်ဳိျမိန္တဲ့ဘဝလိုခ်င္ရင္ ကိတ္မုန္႔စားျပီး
ခါးသီးတဲ့ဘဝအတြက္ ေကာ္ဖီေသာက္ပါ
ကဲ ၾကည့္
ဒီေလာက္ လြယ္ကူတဲ့ဟာ
ဘယ္သူကမ်ား
ဘဝကို ခက္ခဲတယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါလိမ့္

ေတာင္ၾကီးက သင့္ဆီမလာရင္
သင္ကလည္း ေတာင္ၾကီးဆီ သြားမေနနဲ႔
ေမာတယ္
ကိုယ့္ေနရာ ကိုယ္ေနျပီး
ၾကက္ဆူပင္ အျဖစ္နဲ႔ မင္းမူတာေပါ့

ခ်စ္သူေပ်ာက္ကို လိုက္ရွွာေနတဲ့ မွတ္ပံုတင္

(၁)

စံပယ္ေတြ တ၀ုန္း၀ုန္း ရြာခ်ခဲ့တာေတာင္မွ
ငါဆိုတဲ့ေကာင္ဟာ
ရနံ႔ တစ္ခုတေလေတာင္ စိုစြတ္ခြင့္ မရခဲ့ပါဘူး….
(၂)
သူမရဲ႕ နဖူးကို ထိတယ္ဆို႐ံုကေလး ငါနမ္းခဲ့တာပါ…။
(၃)
ဒါနဲ႕မ်ား…
အလြမ္းေတြ ငါ့ရင္ထဲ ၀င္ခြင့္ဗီဇာ ရသြားတဲ့ကာလက
ရွည္လ်ားလွခ်ည္လားကြယ္…..
ေျပာပါ မင္းငါ့ကို ဘယ္ေတာ့ အိပ္မက္မက္မွာလဲ
မင္းပိုင္ဆိုင္တဲ့ အိပ္စက္ျခင္းရဲ႕တံစက္ျမိတ္ေအာက္မွာ
ငါတိတ္တိ္တ္ကေလး ရပ္ေစာင့္ေနတာၾကာျပီကြယ္….
(၄)
ငါဟာမင္းရဲ႕ သက္ရွိမွတ္ပံုတင္ တစ္ခုပါကြဲ႕၊
ေဟာဒီေကာင္ရဲ႕ရင္ဘတ္မွာ မင္းလက္ေဗြရာရွိတယ္ေလ….
(မွတ္ပံုတင္တစ္ခုက
သူ႔ပိုင္ရွင္ကုိ လိုက္႐ွာေနပံု
အို….လူေတြကို ေျပာျပရင္ေတာင္
ယံုႏိုင္စရာ မရိွပါဘူးကြဲ႔)
ငါဆိုတဲ့ေကာင္ကလည္း၊ မင္းအတြက္နဲ႕
သူမ်ားတံေတြးခြက္ထဲ ေရာက္ရင္ေတာင္
ပက္လက္ေတာ့ အေမ်ာခံမွာ မဟုတ္ဘူး၊
မင္းဆီကို လက္ပစ္ကူးျပီး လာခဲ့မယ္
(၅)
စံပယ္ပြင့္ေရ…
အခ်စ္ေတြ ဖ်ားနာသြားတဲ့အထိ
ငါ့အေပၚရြာခ်လိုက္ပါကြယ္
ႏွင္းဆီအျဖဴတစ္ပြင့္ ထိုးစိုက္ထားတဲ့ နံနက္ခင္းနဲ႔အတူ
ခ်စ္သူျပန္လာမယ္…..တဲ့
ရြာလွည့္ပါ……လာခဲ့ပါ……
အခ်စ္ေရ…
မင္း ေနာင္တ မရေစရပါဘူးကြယ္။

မင္းခိုက္စိုးစံ

ေၾကျငာခ်က္

(၁)
ငါဟာေကာ္ဖီတစ္ခြက္ပါကြဲ႕…
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ျပန္ၿပီး
ခါးသက္သက္ ျဖစ္ေနခဲ့တာေပါ့။
(၂)
စာအိတ္ထဲ ငါ၀င္ေနလိုက္မယ္
အေပၚမွာ ဘာလိပ္စာမွ မေရးပါနဲ႕…
ဒီအတိုင္းပဲ စာတိုက္ပံုးထဲ ထည့္လိုက္ပါ
(၃)
ကေဖးဆိုင္ေလးထဲက စားပြဲတစ္၀ိုင္းမွာ
… ငါရယ္၊
… ဘယ္အိမ္ေပါက္၀ကိုမွ မေရာက္ဘူးတဲ့
စာပို႔သမားအိုႀကီး တစ္ေယာက္ရယ္၊
… ငါ့ဖက္က တစ္ဖက္သတ္ အပစ္ခတ္ ရပ္စဲလိုက္တဲ့
လမ္းမတစ္ခုရယ္၊
(၄)
ေျခစံုပစ္ၿပီး ရင္ခုန္ပစ္လိုက္တယ္…..
ကိုယ့္ကိုယ္ကို မရဏဖြားျဖစ္မွန္း မယံုၾကည္လို႔၊

မင္းခိုက္စိုးစံ

သစ္ပင္ေသဂီတ

ဓားေသြးတဲ့အသံကို
ဂီတမဆန္ဘူးလို႕ ဘယ္သူေျပာမလဲ
သူလိုငါလို အသက္ရႈရဖို႕ေတာင္မွ
ခြင့္စာေရးၿပီးတင္ခဲ့ရတယ္ ေဟာဒီ၄ ‘သား’ကို
အေမက
၀ဋ္နာကံနာ တစ္ခုလိုခ်စ္ခဲ့တယ္ …
ေမေမေရ …
သားဟာေမ့ေမ့အတြက္
လက္လြန္သြားခဲ့တဲ့ ဒဏ္ရာတစ္ခုေပါ့
အပြင့္ေတြခူးဖို႕
တစ္ပင္လံုးခုတ္လွဲခံထားရတဲ့ ပိေတာက္ပင္လို
ေမေမ့ကိုျမင္မိတယ္
(အစကတည္းက ဒီလိုမွန္းသိရင္
သား … မဖူးပြင့္ခ်င္ခဲ့ပါဘူး ေမေမရယ္)
“နာက်င္ေနတဲ့ ႏွလံုးသားကို
ရွာေဖြရတာ အလြယ္ကူဆံုးပဲ” … တဲ့
သစ္ခုတ္ဓားဟာ
အေမ့ႏွလံုးသားကိုပဲ
“အလြယ္တကူ” ရွာေဖြထိုးစိုက္ခဲ့ေတာ့တယ္ ….

မင္းခိုက္စိုးစံ

စိတ္နာသူမွတ္တမ္း

ဘဝမွာ      
နည္းၿပဆရာ မလိုပါဘူး၊
ေရကူးသင္ေနတာမွ မဟုတ္ပဲ အခ်စ္ေရ …
    နစ္ၿပီးေသရမယ္ဆိုလည္း
    ေသေပ်ာ္ပါတယ္၊
ၾကည့္စမ္း … ဒီမွာ
သစ္ရြက္ေပၚ မိုးေရစက္ေလး တစ္စက္က်လာတဲ့ပံု၊
ငါကေတာ့
ေဟာဒါ မုတ္သုန္ရာသီပဲဆိုတာ … ယံုတယ္။
အခ်စ္ရဲ႕ ေက်းဇူးေတာ္ ဂုဏ္ေတာ္ အေဆာင္အေယာင္ကို
ေလွာင္ေျပာင္ေစာ္ကားရဲတဲ့
ငါ့ရဲ႕ အမိုက္မဲေလးေရ …
    ကိုယ္ဆိုတဲ့ ခပ္ညံ့ညံ့ငနဲက
    မင္းကိုလည္း ယံုခဲ့မိတာေပါ့ …။
အလြမ္းႏွစ္တစ္ရာအထိ
က်မ္းသစၥာ က်ိန္ဆိုလိုက္ဦးမယ္ …
ေၾကကြဲမူေတြ အကုန္လံုးကိုလည္း
ခံုရံုးမွာ တင္ၿပမယ္ …
    ငါက ရွဳံးၿပီးသားမဟုတ္လား
    တရားခြင္ရဲ႕ “အဆံုးအျဖတ္” ကို၊
    ငါ မေတာင္းဆိုပါဘူး၊
ေကာင္မေလးေရ …
မင္းေပးမယ့္ “အရွဳံးအျမတ္” ပဲလိုတယ္ …
    ငါ့ကို အဆံုးသတ္ေပးပါေတာ့ကြယ္ …။
ဘယ္အရာကိုမွ မယံုၾကည္ေတာ့တဲ့အထိ
အရာရာကို ယံုၾကည္ခဲ့မိသူ တစ္ေယာက္ေလ …
    ခ်စ္သူကိုဆဲ
    ေရကူးနည္းၿပေတြကို ဆဲ … နဲ႔
(ဒီေကာင္ …) ဘဝမွာ
ေခြးကူးကူးရဲဖို႔ပဲ လိုေတာ့တယ္။

 မင္းခိုက္စိုးစံ

ခ်ာတိတ္ကေလး တစ္ေယာက္ အေၾကာင္း

(၁)
ကြၽန္ေတာ္ဟာ “မမ” ရဲ႕ ႏြားကေလးတစ္ေကာင္ေပါ့၊
နစ္ ခ်င္လြန္းလို႔
ေရတိမ္တိမ္ကိုမွ လိုက္ရွာခဲ့တာပါ။
(၂)
အေဝးေျပးလမ္းမႀကီး တစ္ခုလံုး ရင့္မွည့္ေနခဲ့ျပီ
ကြၽန္ေတာ္ … အိမ္ကို ဘယ္လို ျပန္ရမွာလဲ ?
(၃)
ငယ္ငယ္တုန္းက အတန္းထဲမွာ
လက္လွဲျပိဳင္ရင္
အႏိုင္ရခ်င္ခဲ့တဲ့ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ဟာ
    … ကြၽန္ေတာ္ေပါ့။
အခုေတာ့ …
ေႏြေရာက္ရင္ သိမ္းဆည္းရတဲ့ အေႏြးထည္လို
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ လံုးေထြးျပီးေတာ့သာ
    ထိုးထည့္ထားလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္
(၄)
အလြမ္းကို ျဂိဳလ္စာေကြၽး
ေငးၾကည့္ျခင္းနဲ႔ပဲ ေရမီးပူေဇာ္ခြင့္ျပဳပါ။
(၅)
ကြၽန္ေတာ့္ကို အျပစ္မတင္လိုက္ၾကပါနဲ႔ဗ်ာ … ၊
    မျမင္ဖူးတဲ့ လူ အတြက္ေတာ့
    “မူး” ကိုလည္း “ျမစ္” လို႔ ထင္ခြင့္ရွိတယ္ မဟုတ္လား။

မင္းခိုက္စိုးစံ

ငါး

(၁)

ငါးေတြဟာ ေသြးေအးတယ္၊
ႏႈတ္ဆိတ္တယ္။
တိုးတိတ္လြန္းေတာ့လည္း အဲဒီရင္ခုန္သံကို
မင္း ၾကားရလိမ့္မယ္ မဟုတ္ေပဘူး။
(၂)
ၾကယ္ေတြကို ခူး ခူးျပီး
မင္းကို ပန္ေပးခ်င္ခဲ့တာပါ…
ဒါေပမယ့္…
အိပ္မက္ေတြက ဖိတ္တစ္ဝက္ စင္တစ္ဝက္
ေႏြဦးရက္ေတြ ေရာက္တဲ့အထိေတာင္
မက္ခြင့္ မရလိုက္ပါဘူး။
ဆူးေတြမ်ားလြန္းတဲ့ ဥယ်ာဥ္က
ရနံ႔က်ေတာ့ နည္းလြန္းေနခဲ့တယ္။
(၃)
တစ္ေန႔ခင္းလံုး
ကိုယ့္လက္ဖဝါးေပၚ ေမးေထာက္ျပီး
သစ္သားမီးျခစ္ဆံေတြနဲ႔ အိမ္ေဆာက္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္…
ငါ ဘာကို စားေသာက္ခဲ့ျပီးျပီလဲ???
(၄)
တစ္ဘဝစာ…
ခပ္ၾကာၾကာ ၾကည့္ခြင့္ရလိုက္ရံုေလးတင္ပါပဲ။
(ဒီအျပင္ ဘာမွ မပိုခဲ့ဘူး)
ေကာင္မေလးေရ…
ငါ ဆိုတဲ့ ေကာင္က ေသြးေအး
ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေလးပဲ…
… လြမ္းတယ္။

မင္းခိုက္စိုးစံ

ဆပ္ကပ္

လူႀကီးလူေကာင္းမ တစ္ေယာက္
လက္ေဖ်ာက္တစ္ခ်က္ တီးလိုက္တယ္ …
        ဆပ္ကပ္ဆရာ တစ္ေယာက္က
        ေခြးလိမၼာကို အခ်က္ေပးသလိုမ်ိဳး
အဲဒီမွာ … ရိုက်ိဳးေနတဲ့ ငါ့ႏွလံုးသားကလည္း
မီးကြင္းထဲ ကၽြမ္းထိုးဝင္လိုက္ေတာ့တာပဲ …။

မင္းခိုက္စိုးစံ

စုန္းမ

ဆယ့္ႏွစ္ၾကိဳး ကေဝအတတ္နဲ႔ …
(ငါ့ရင္ထဲက) မီးခတ္တဲ့ စကားလံုးေတြကို သတ္ျငိမ္း
အိပ္မက္သိမ္းတမ္း ျပဳစားတတ္တဲ့ “ရြာသူ” ေရ …။
ရင္ခုန္သံေတြကိုပဲ ေခါစာ ပစ္လိုက္တယ္ …
သခင္မ … ေပ်ာ္ပါ … ပါးပါ၊
    စားပါ… ေသာက္ပါ၊
မရိုမေသ တမ္းတမိတဲ့
ေဟာဒီက အမိုက္အမဲကိုလည္း
    အျပစ္က လႊတ္ေတာ္မႈပါ။
မီးစတစ္ဖက္ ေရမႈတ္တစ္ဖက္နဲ႔
အၾကည့္လက္လက္ေတြကိုလည္း
    ေပးသနားေတာ္မႈပါ။
“တရားဝင္ စစ္ေၾကညာျပီး မတြယ္တာရရင္
ဘာကိုမွ မလုပ္ခ်င္ဘူး” ဆိုတဲ့
ေဟာဒီက ငပ်င္းအတြက္
လက္ေၾကာတင္းေအာင္ လြမ္းခြင့္ ျပဳေတာ္မႈပါ …။

မင္းခိုက္စိုးစန္

သူငယ္တန္း

(၁)
“အခ်စ္” ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို
ေရးတတ္ ဖတ္တတ္တယ္ဆိုရံုေလး
        မင္းက သင္ၾကားေပးလိုက္တယ္
(၂)
မကၽြတ္မလြတ္ႏိုင္ေသးတဲ့ အိပ္မက္ထဲမွာ
မင္းဘယ္ေတာ့ အမွ်ေဝမွာလဲ ?
(၃)
လြမ္းေနရတာကိုက
အမွားကို ႏွစ္ကိုယ္ခြဲေနရသလိုပဲ၊
(၄)
ကတိဖ်က္သူဟာ
ကတိေပးသြားတဲ့သူသာ ျဖစ္တယ္ေလ …။

မင္းခိုက္စိုးစံ

နမ္မီးဆစ္

ဘ၀မွာ….
မ်က္နွာခ်င္းဆုိင္ရတာလြန္းေတာ႔လဲ
လူခ်င္းမွားၿပီး
နွဳတ္ဆက္မိတာေတြ…မ်ားလြန္းတယ္။
ေကာင္မေလးေရ
“မဂၤလာပါ”
မင္းကိုငါလူမွားခဲ႔ပါသလား…။

မင္းခိုက္စိုးစံ

ေရာဂါ

(၁)
ရွင္ကြဲ ကြဲခဲ့ပံုကေတာ့
သူလိုငါလိုပါပဲ …။
(၂)
ၾကယ္ေတြကလဲ တိတ္တိတ္ကေလးပဲ လင္းတယ္။
(၃)
သံေယာဇဥ္ဆိုတာ သၾကားလံုးတစ္မ်ိဳးပဲ မဟုတ္လား …၊
အခ်ိဳ သိပ္ႀကိဳက္တဲ့ သူဟာ
တစ္ေန႔ေန႔မွာ သြားပိုးစားခံရမွာ ေသခ်ာတယ္။

(၄)
အဲ့ဒီအခါ … မငိုပါနဲ႔၊
မ်က္ရည္ဆိုတာဟာလည္း ပံုတိုပတ္စ တစ္ခုပဲေလ …
(၅)
ကိုယ့္ကိုယ္ကို
လမ္းႀကိဳလမ္းၾကား ေသးေသးေလးျဖစ္ေအာင္ဖန္ဆင္း
ဘယ္သူမွမသိတဲ့ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မွာ
ေက်ာခင္းၿပီး လွဲေနလိုက္ပါ …
ပိုးေလာက္လန္းေတြကို စစ္ေနရမွာနဲ႔စာရင္
အခ်စ္ကို သြန္ပစ္လိုက္ရတာက ေကာင္းတယ္။

မင္းခိုက္စိုးစံ

ညီမေလးဖတ္ရန္

ညီမေလး
ေလာကၾကီးအေၾကာင္းကို နားလည္စရာ မလိုဘူး
လူေတြအေၾကာင္း နားလည္ဖို႔ပဲ လိုတယ္

ညီမေလး
လူတိုင္းအထင္ၾကီးတဲ့ ဘဲြ႕ေတြ ဒီဂရီေတြ မရွိရင္ေန
ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈေတာ့ ခဲြျခားသိပါ

ညီမေလး
လုပ္မိခဲ့တဲ့ အမွားေတြအတြက္ ရွက္ရြံ႕ဖို႔ မလိုဘူး
အမွားေတြထဲမွာအလ်ားလိုက္ျဖစ္ျဖစ္ ေဒါင္လိုက္ျဖစ္ျဖစ္ ေပ်ာ္မေနဖို႔ပဲ လိုတယ္

ညီမေလး
မိန္းကေလး၊ ေယာက်ာ္းေလးဆိုတဲ့ စည္းတစ္ခုနဲ႔ အရာရာမွာ တြန္႔ဆုတ္ေနဖို႔ မလိုဘူး
လူလူခ်င္းဆိုတဲ့ အသိနဲ႔ အဲ့ဒီစည္းကို ခြနင္းပစ္လိုက္စမ္းပါ

ညီမေလး
ၾကိဳးတပ္ခံထားရတဲ့ စြန္တစ္ေကာင္လို သူမ်ားထိန္းခ်ဳပ္ခံျပီး အျမင့္မွာေနမယ့္အစား
လမ္းေဘးမွာေပါက္တဲ့ ျမက္ပင္စိမ္းေလးလို ေျမၾကီးရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ ကိုယ့္အျမစ္ကို ကုပ္ဆဲြ ေခါင္းေမာ့ျပီး ရွင္သန္ပါ

ညီမေလး
အိမ္မွာေမြးတဲ့ Hamster ေလးေတြလို ျငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္
အရာရာမွာ ဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိ သမီးလိမၼာေလးျဖစ္မယ့္အစား
ေတာနက္ထဲက ဝံပုေလြမတစ္ေကာင္လို ၾကမ္းတမ္းရိုင္းစိုင္းပါ

ညီမေလး
ေခါက္ရိုးက်ိဳးေနတဲ့ ဓေလ့ထံုးစံေတြထဲမွာ အေညာင္းမိမခံနဲ႔
ကိုယ့္ဟာကို ဆဲြဆန္႔ ကိုယ့္ဦးေႏွာက္နဲ႔ ကို ရြက္လြင့္ၾကည့္စမ္းပါ

ေနာက္ဆံုး
ေခါင္းေပါင္း ပုဝါစလို အျမတ္တႏိုးဝတ္ဆင္ခံရမယ့္ ဘဝမွာသာ လွည့္မၾကည့္ပဲ ေနခ်င္ေနမယ္
ေျခသုတ္ခံုလို ဘဝမ်ဳိးေရာက္ခဲ့ရင္ေတာ့ အိမ္ျဖဴေတာ္မွာ ျဖစ္ေနေစဦး
ျပန္လည္ရွာေဖြ သိမ္းဆည္းမယ့္ အကို တစ္ေယာက္လံုးရွိတာ သတိရပါ